Pamięć masowa to temat tylko pozornie nie związany z rozwiązaniami blade. Wszystkie komputery, które cokolwiek przeliczają muszą pobierać dane i gdzieś je składować. Serwery blade zwielokratniają problem - otrzymujemy do dyspozycji olbrzymią moc obliczeniową skupioną w jednym miejscu i jako projektanci musimy zadbać o wydajne dostarczanie im danych wejściowych i efektywne gromadzenie ogromnych ilości wyników. 

Duże upakowanie serwerów w infrastrukturach blade oznacza konieczność wydzielenia zasobów zawierających dane.

Producenci stosują kilka rozwiązań, ale streścić je można następująco: w serwerze blade nie zakłada się istnienia dużej przestrzeni dyskowej, ponieważ z konieczności zabiera ona dużo miejsca. Dlatego też sam serwer pozwala na zainstalowanie typowo 2 a maksymalnie do 4 dysków lokalnych.
W wielu wypadkach ograniczenie to było źle przyjęte przez użytkowników dlatego producenci zaproponowali  możliwość "doklejenia do serwera" klatki z dyskami ( jak w konwencjonalnych rozwiązaniach) lub też miejsce w obudowie blade na kilka dysków, które mogą być używane przez serwery blade.

Rozwiązanie powyższe zadowoliło dużą grupę użytkowników - ale oczywiście nie wszystkich.  Podstawową, choć nie jedyną barierą jest brak możliwości rozbudowy. Stąd w przypadku potrzeby adresowania większej ilości dysków, jak również nieograniczonej ich rozbudowy stosuje się zewnętrzne obudowy dyskowe przyłączane poprzez interfejs FC, iSCSI lub podbijający rynek w tanich zastosowaniach wymagających dużej wydajności SAS.

Każdy producent oferuje tu swoje rozwiązania, ale dostępne są również współpracujące rozwiązania innych producentów nie oferujących serwerów blade, a koncentrujących się na oferowaniu wyłącznie rozwiązań klasy storage.  Z wielu względów - głownie z powodu bezpieczeństwa i kompatybilności z rozwiązaniami software'owymi najczęściej wybierane są propozycje producentów serwerów i te przedstawimy bardziej szczegółowo w działach poświęconych poszczególnym firmom. Poniżej ogólnie przedstawimy filozofię pamięci masowej i czynniki decydujące o jej wyborze.

Filozofia rozwiązań blade - storage dla serwerów... i nie tylko
Obudowa blade jest klatką dla serwerów – dostarcza im infrastrukturę w postaci zasilania, wentylacji, sieci wewnętrznych połączeń, krosuje i wyprowadza sygnały sieciowe na zewnątrz obudowy.

Pozostaje jednak problem miejsca gdzie przechowywane są dane.

W najprostszym przypadku na pokładzie każdego z serwerów można umieścić jeden lub dwa dyski –a w niektórych wypadkach nawet do 4.

Jeśli jest to wystarczające to uzyskujemy zamknięty węzeł obliczeniowy. Jeśli nie, musimy zapewnić  dostęp do większej ilości danych. Najprostszy stosowany sposób to dołączenie w sąsiadującej z serwerem wnęce małej klatki na dyski ( o wielkości odpowiadającej serwerowi blade). Rozwiązanie to jest z powodzeniem stosowane w niektórych konstrukcjach – ale znowu, jest rozwiązaniem tylko dla pojedynczego serwera i jest dokładnym odwzorowaniem tego co spotykamy przy serwerach rack czy Tower – klatka na dyski. Na pewno nie jest to dobre rozwiązanie przy technologiach wirtualizacyjnych.

A co zrobić jeśli potrzebujemy udostępnić większą ilość danych wszystkim serwerom ? 

Istnieją rozwiązania udostępniające wszystkim serwerom wbudowaną w obudowę klatkę dyskową poprzez kanał SAS (IBM BC-S) lub iSCSI (HP-AiO). Obie technologie są  w stanie dostarczyć większą ilość danych i współdzielić obszar dyskowy między kilka serwerów – stąd mogą sprawdzić się już w prostych rozwiązaniach wirtualizacyjnych zapewniając dobrą wydajność i redundancję połączeń.
Jeśli jednak pojemność klatki dyskowej zawartej w obudowie okazuje się zbyt mała dla przechowania wszystkich danych dołącza się zewnętrzne zasoby dyskowe.
W zależności od wymagań wydajnościowych ( i możliwości finansowych) stosowane są różne media – od iSCSI, przez SAS (najnowsze rozwiązania – wydajne i stosunkowo tanie) po FC (najwydajniejsze ale i najdroższe).
Jak widać z powyższego rozważania problem storage – czyli pojemnika na dane jest bardzo istotny. Co więcej danych rzadko ubywa - najczęściej przyrastają. Czasem robią to w niespodziewanym tempie - czy projektowane rozwiązanie przewiduje taką możliwość ? Czy będzie można je rozbudować ? Czy wymaga to tylko drobnego wydatku w postaci rozbudowy czy może dużej inwestycji tzn zmiany koncepcji przechowywania i udostępniania danych ? Czy jeśli wybieramy rozwiązanie zamknięte to robimy to świadomie ?
Problem danych jest tym bardziej istotny, że to właśnie DANE mają największą wartość co oznacza, że trzeba je dobrze zabezpieczyć.
Z jednej strony zapewnia się szybki i bezawaryjny dostęp ( poprzez rozwiązania nadmiarowe = podwójne ścieżki dostępu ) , odporność na awarie pojedynczych dysków  (czyli nadmiarowość realizowaną na poziomie macierzy) po bardzo istotny element jakim jest kopia archiwalna.
I nie jest to tylko kopia na poziomie przerzucenia danych na inny dysk ( bo to w wypadku awarii zasilania, zalania, pożaru itp. nie uratuje danych) ale kopia na nośniku, który można zabrać do innej lokalizacji i tam zabezpieczyć.  Może to być taśma, może być dysk, może również być replikacja do innej lokalizacji ( choć to nie zabezpieczy przed np. replikacją kasowania wszystkich danych w wyniku błędu administratora).
Kopia archiwalna bywa często odkładana „na później” a jest bardzo istotnym elementem, który należy rozważać już od początku planowania struktury.
Bardzo częstym błędem jest zachwyt nad dużą ilością szybko dostępnych danych, których jednak nie ma jak zarchiwizować bo dostęp z „zewnątrz” do nich jest zbyt wolny aby wykonać pełne kopie. W efekcie wstępnie wdrożone rozwiązania są przebudowywane a duża część początkowej inwestycji się marnuje.
Przypominamy – aby docenić ten element projektu bo jest on kluczowy dla bezpieczeństwa planowanego rozwiązania.
Jednym słowem – storage jest bardzo ważny ale absolutnie NIE WOLNO zapomnieć o regularnym wykonywaniu kopii zapasowych. W niektórych wypadkach kopia danych jest warta znacznie więcej niż sobie wyobrażamy a docenić to może tylko ten kto dane stracił – i nie pretenduję tu do bycia wieszczem ale warto uwierzyć w prawdziwość powyższego twierdzenia bez sprawdzania go na sobie.

Stosowane rozwiązania storage – zalety i wady – ze względu na awaryjność, usuwanie usterek, poziom zabezpieczeń:
 1. dysk/dyski w serwerze
- wewnętrzny – najtańszy ale każda usterka wymaga zatrzymania serwera i demontażu
- wewnętrzne hot-plug (ma sens jeśli jest raid) – droższy ale w razie usterki można wymienić dysk w czasie pracy bez zatrzymywania serwera;
najbardziej wydajne rozwiązanie, mało podatne na zewnętrzne czynniki;
ograniczone do jednego serwera;
 stosunkowo mała pojemność ograniczona do pojemności fizycznego dysku.
 
2. dyski w klatce obok serwera:
- wewnętrzne z raid i dyskami hot-plug – bardzo wydajne i stosunkowo bezpieczne jeśli zabezpieczone raid’em;
średnia pojemność;
niedrogie;
ograniczone do jednego serwera.
 
3. dyski udostępniane przez iSCSI (w klatce blade lub poza nią):
- zazwyczaj udostępniane poprzez serwer storage,  z raid i dyskami hot-plug
średnia i duża pojemność;
niedrogie;
dostępne dla wszystkich serwerów;
wydajność ograniczona przez iSCSI.
 
4. dyski udostępniane przez SAS ( w klatce blade lub poza nią):
- z raid i dyskami hotplug
średnia i duża pojemność;
średnio drogie;
dostępne dla wszystkich serwerów;
duża wydajność;
ograniczona odległość od klatki blade.
 
5. dyski udostępniane przez FC (poza klatką blade):
- z raid i dyskami hotplug
średnia i duża pojemność;
bardzo drogie;
dostępne dla wszystkich serwerów;
bardzo duża wydajność;
nieograniczona odległość od klatki blade.